Waarom is hypnotherapie zo effectief?

Gepubliceerd op 21 november 2018 11:43

Waarom is Hypnotherapie zoveel effectiever als een goed gesprek waarin je tot de bodem uitpluist wat er aan de hand is? 

De reden hiervoor is dat je met hypnotherapie werkt met de oorsprong van het probleem en met het gevoel dat daar aan ten grondslag ligt.

Pas wanneer je dit (nare) gevoel kunt neutraliseren bij de oorsprong, kan het probleem écht verdwijnen  Het volgende voorbeeld kan dit verduidelijken.

 

Katja  begint steeds enthousiast aan nieuwe dingen, werkt die uit, maar op het moment dat het tegen zit, haakt ze af en geeft direct ook rationele argumenten waarom ze er toch niet mee doorgaat. Intussen loopt de frustratie hierover behoorlijk op en ziet ze zich zelf als één grote mislukking!  In een gesprek wordt heel duidelijk dat zij iedere keer als het tegen zit, liever iets nieuws begint, dan doorgaat met waar ze mee begonnen is. Iets nieuws beginnen is iets wat ze heel goed kan. Ze blijft daarmee dus in haar comfortzone. Dit is heel helder en ze snapt dat ze moet doorzetten. Maar…. het gevoel van mislukking, niet weten hoe verder te moeten, blijft. 

Als zij besluit dit middels regressie onder hypnose te gaan onderzoeken, komt ze terecht bij de eerste keer dat dit gevoel ontstond op 2 jarige leeftijd. Niets dramatisch. Maar zó duidelijk!

Je moet je daarbij realiseren dat je onder de 7 jaar geen echt tijdsbesef hebt en dus ook niet kunt overzien dat een situatie voorbij gaat. Als je blij bent, denk je dat je altijd blij bent, als je boos bent op iemand, denk je dat je altijd boos blijft op diegene.

 

 Je hoort dat terug in uitspraken van kinderen ‘ik wil NOOIT MEER met jou spelen’ om vervolgens na 15 minuten weer lekker samen bezig te zijn.

En onder de 7 jaar is er nog geen kritisch brein dat de situatie kan bezien. Alles komt regelrecht binnen.

En dan kan het zomaar zijn dat als jij als 2 jarige je aan de rand van het bed hebt opgetrokken en een paar pasjes gelopen hebt je, aan het eind van de bed rand ineens ‘NIET MEER WEET HOE JE VERDER MOET’. 

En daar sta je dan alleen en zet het op een brullen. En misschien duurt het wel even voor je moeder komt. Maar nú (als volwassene) weet je dat het goed komt. En je weet dat je toen ook niet hebt opgegeven, want je hebt toch leren lopen?

In de regressie wordt doorgewerkt tot dat gevoel ‘ik weet niet hoe ik verder moet’ weg is. Na de sessie is het (verlammende) gevoel, ten aanzien de uitdaging waar ze voor staat, weg. Ze kan nu aan de slag waar ze gebleven is, zonder het gevoel van frustratie en de dingen zien zoals ze zijn: lopen leer je met vallen en opstaan.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.