Imiteren wij bewust of onbewust?

Gepubliceerd op 11 november 2018 11:07

In zijn boek 'Het slimme onbewuste' beschrijft Ap Dijksterhuis het voorbeeld van een moeder die haar baby wilt stimuleren om te eten. Terwijl ze het lepeltje voor het mondje houdt doet zij zelf haar mond open.

Dit voorbeeld kennen we allemaal wel. Maar wat blijkt bij nader onderzoek? De moeder opent haar mond niet vóórdat de peuter zijn mondje open doet, maar erná! De peuter doet zijn mond open als reactie op de aankomende lepel en de moeder opent haar mond als reactie op haar peuter, die zijn mondje open doet!

Wij zijn allemaal geneigd om automatisch onbewust te imiteren. Zit je in de trein aan het eind van de dag en iemand begint te gapen, dan zitten binnen mum van tijd, meerdere mensen te gapen. 

En hoe zit dat met eten? Is het gezegde niet 'zien eten doet eten' dan inderdaad waar?.

Betekent dat dan ook als je je omringt met mensen die veel eten, jij automatisch ook meer gaat eten? Als die mensen veel snoepen, snoep jij dan ook meer?

En als jij je omringt met mensen die liever lui zijn dan moe, is het voor jou dan ook moeilijk om in beweging te komen?

Kijk eens in je eigen omgeving rond om te zien wat jij ziet aan eetgedrag en beweeggedrag. Komt dat overeen met jouw eigen gedrag? En is dat wat je wilt?

Als het dan moeilijk is om onbewust imitatiegedrag te voorkomen, zorg er dan voor dat je bewust invloed uit oefent op diegene of datgene wat jij gaat imiteren. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.